در تقاطع­­های راست گوشه سه شاخه یا چهار شاخه کانال­های روباز، مطالعه جدایی جریان بسیار حائز اهمیت می­باشد. برخی پارامترهای موثر در این زمینه نسبت دبی ورودی و عمق جریان می­باشد که در این تحقیق تاثیر نسبت دبی ورودی و نسبت ارتفاع سرریزها (عمق جریان) در الگوی جریان و ابعاد ناحیه جداشدگی به صورت عددی شبیه­سازی شده است. بررسی نتایج مدل عددی نشان داد که مدل k-ω بیشترین مطابقت را با نتایج آزمایشگاهی دارد، به طوریکه میزان خطای شبیه­سازی کمتر از 20% بود. ابعاد ناحیه جداشدگی در کانال­­های اصلی و فرعی با نسبت دبی ورودی رابطه مستقیم داشت. همچنین با افزایش ارتفاع سرریزهای خروجی، عمق جریان افزایش یافت و منجر به کاهش ابعاد ناحیه جداشدگی شد. مطابق نتایج عددی، ابعاد ناحیه جداشدگی در راستای قائم از کف کانال به سطح آب افزایش یافت، به­طوری­که برای نسبت دبی 6/0 و نسبت ارتفاع سرریز 377/0، طول ناحیه جداشدگی در کف کانال، فاصله 1/0 متر از کف و در سطح آب به ترتیب در حدود 60 سانتیمتر، 75 سانتیمتر و 85 سانتیمتر بود. بنابراین از سطح آب به سمت کف کانال طول ناحیه جداشدگی در حدود 29% کاهش یافت.

زمینه و هدف: متداول ترین راه تشخیص پاراکلینیکی صرع، نوار مغزی (EEG) می باشد. ولی به اینکه موارد منفی کاذب در این روش تشخیصی نسبتا زیاد می باشد (در بعضی از انواع صرع حتی تا 40%) لذا روشهای مختلف فعال سازی (Activation) جهت کم شدن این موارد منفی پیشنهاد شده است. این مطالعه با هدف مقایسه میزان روایی در حالت فعال سازی و بدون فعال سازی نوار مغزی در بیماران صرعی انجام شد. روش بررسی: این مطالعه کلینیکی بر روی 500 بیمار اپی لپتیک که صرع آنها از نظر کلینیکی مسلم بود انجام شد. پس از انجام نوار مغزی اولیه، بیماران با نوار مغزی غیر طبیعی کنار گذاشته شده و بیمارانی که علیرغم بیماری، نوار مغزی طبیعی داشتند به صورت تصادفی در 5 گروه، (یک گروه شاهد و 4 گروه مورد) مورد نوار برداری مجدد با مدل های مختلف فعال سازی شامل تنفس عمیق و تند (HV)، تحریک نوری (PS)، خواب و محرومیت از خواب قرار گرفتند و مجددا EEG شدند. سپس داده ها با استفاده از آزمون آماری کای دو و دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: از جمع 500 نفر کل بیماران 386 نفر EEG (%77.2) غیر طبیعی و 114 نفر EEG طبیعی داشتند. در گروه شاهد هیچ مورد مثبت گزارش نگردید. آزمون دقیق فیشر نشان داد که فعال سازی در مثبت شدن EEG موثر بود (P<0.01) ولی میزان مثبت شدن در گروه های فعال سازی تفاوت آماری نداشت (P>0.05). استفاده از مدل های مختلف فعال سازی در صرع تونیک – کلونیک، %3.3، %9.5 Absence دیگر انواع صرع %12.45 موارد منفی کاذب را کاهش داد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج گرچه EEG بهترین راه تشخیص پاراکلینیکی انواع صرع می باشد ولی چنانچه بطور معمول و بدون فعال سازی انجام گیرد، منفی کاذب زیادی در آن دیده می شود و چنانچه مدل های مختلف فعال سازی انجام گیرد، روایی بیشتری می توان از آن انتظار داشت.

در این مقاله نتایج بررسیهای آزمایشگاهی انجام گرفته در زمینه ساخت کربن فعال ارایه شده است. روش مورد استفاده فعال سازی شیمیایی پوست گردو توسط عامل فعال ساز کلرید روی بوده است. در این بررسیها مشخص گردید که افزایش نسبت وزنی عامل فعال ساز به ماده خام تا 100% وزنی، منجر به افزایش شدید سطح آزاد، حجم حفره ها و نیز عدد یدی محصول نهایی می گردد و افزایش بیشتر نسبت عامل فعال ساز تا میزان دو برابر، منجر به افزایش تدریجی سطح آزاد و حجم حفره ها می شود ولی بر روی عدد یدی محصول اثری ندارد. اندازه ذرات ماده خام در محدوده مورد بررسی، اثر چشم گیری را بر روی خواص سطحی و جذبی محصول نشان نداده است.

RNA interference (RNAi) در فرآیند خاموشی ژن نقش دارد که منشا آن (dsRNA) Double-stranded RNA می باشد. معمولا در انواع مختلف سلول ها dsRNA از 24-21 نوکلئوتید تشکیل شده که(siRNA) Small interference RNA  نامیده می شود و با هدایت RNA-induced silencing complex (RISC)،mRNA  هدف شناسایی و شکسته می شود. siRNA فعال کننده قوی سیستم ایمنی اولیه است که می تواند بیان سایتوکاین ها و اینترفرون ها را با مقدار زیاد القا نماید.(TLR) Toll like receptor  اولین خط دفاعی سیستم ایمنی ذاتی است که بیان ژن های زیادی را در سلول میانجی گری می کند. برهم کنش siRNA در داخل سیتوپلاسم توسط حسگرهایRNA  از قبیل (Retinoic-acid Inducible Gene-IRIG-I)، (PKR) RNA-Activated protein kinase R،(IRF) Interferon Regulatory Factor  و `-5`2 الیگو آدنیلات سنتتاز(2`-5`OAS)  انجام می گیرد. با ایجاد تغییراتی در اسیدهای نوکلئیک و نوکلئوتیدهای انتهایی و آویزان در siRNA می توان نیمه عمر siRNA ها را افزایش داد. در این مقاله درباره خاموشی ژن توسط RNAi و پاسخ ایمنی حاصل از siRNA توضیح داده می شود.

مسئلۀ ادراک بعنوان مبنای معرفت، جایگاهی ویژه در فلسفۀ اسلامی دارد. ملاصدرا با بکارگیری اصول و مبانی فلسفی خویش، تبیین فلسفی­ متفاوتی از ادراک ارائه داده که میتوان آن را نظریۀ صدور ـ‌در مقابل نظریۀ حلول‌ـ نامید. بر اساس نظریۀ صدور، نفس با قدرت خالقیت خود و امداد مبادی عالیه و اِعداد معدات خارجی، صور ادراکی را انشاء میکند. نظریۀ صدور اگرچه نسبت به سایر نظریه­های رایج، توانِ تبیینی بالاتری دارد، اما با ابهاماتی همراه است که به توضیح و بررسی بیشتر نیاز دارد. در راستای تبیین فرایند صدور و با محوریت مؤلفه‌های تأثیرگذار در این فرایند (اِعداد شی خارجی، امداد مبادی عالیه، مماثلت و مطابقت)، اگرچه ملاصدرا به چگونگی تحقق اعداد اشاره نکرده، اما بنظر میرسد میتوان بر اساس یافته‌های علوم شناختی جدید، در اینباره تبیین و توجیهی قابل قبول ارائه داد؛ گویی ملاصدرا آگاهانه و عامدانه، وجود اشیاء خارجی را صرفاً «معدّ» ادراک دانسته است، نه بیشتر. در مورد چگونگی تأثیر مبادی عالیه در امر ادراک نیز باید گفت انتساب صدور صور به مبادی عالیه بعنوان فاعل بعید، با نسبت دادن انشاء این صور به نفس بعنوان فاعل قریب، منافاتی ندارد. ملاصدرا در مورد نحوۀ ارتباط صور انشائی با صور خارجی، از «مماثلت» آن­دو سخن گفته است. اما بنظر میرسد نظریۀ وی در تبیین و توجیه تطابق حقیقی و عین به عین این صور، توفیق چندانی نداشته و صرفاً میتواند حاکی از تطابقٌ‌مّائی بین آن­دو باشد.

این پژوهش روشی را برای تحلیل ویژگی های دسته های از ژن ها که اثر مشخصی روی یک بیماری یا اختلال دارند، معرفی می کند. در این روش از نظریه سوال پاسخ در برآورد پارامترهای ژن و همچنین پارامتر استعداد یا زمینه فرد استفاده می شود. نحوه عملی برآورد پارامترهای ژن و فرد از طریق داده های شبیه سازی شده نشان داده شده است. خروجی نهایی نرم افزار مقادیر عددی پارامترها می باشد که می تواند در تهیه بانک ژن و پیش بینی فعال سازی ژن ها توسط افراد با زمینه های مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر نوع تصویرسازی ذهنی بر اجرا و یادگیری پرتاب دارت دانشجویان پسرجوان مبتدی بود. بدین منظور از بین دانشجویان پسر راست دست و مبتدی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی با دامنه سنی20 تا 24 سال و توانایی تصویرسازی متوسط (پرسشنامه تجدید نظر شده هال و مارتین (1997.نسخه تجدید نظر شده پرسشنامه تصویر سازی حرکتی)، 33 نفر به طور تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شده و بر اساس نمرات پیش آزمون (10 پرتاب دارت) در 3گروه 11 نفری همگن (تصویرسازی فعال، تصویرسازی غیر فعال، کنترل) قرار گرفتند. شرکت کنندگان در گروه های تصویر سازی طی 6 جلسه و هر جلسه 20 پرتاب بدون تصویرسازی و 20 پرتاب همراه با تصویرسازی به تمرین پرداختند. گروه تصویرسازی فعال، با لباس و کفش ورزشی در پشت خط پرتاب دارت و گروه تصویرسازی غیر فعال، به صورت نشسته در یک اتاق، مهارت پرتاب دارت را تصویرسازی کردند. گروه بدون تصویرسازی (کنترل) فقط به اجرای20پرتاب دارت پرداختند. دو روز پس از آخرین جلسه تمرین، آزمون یادداری بدون تصویرسازی (10 پرتاب دارت) و 2 ساعت بعد از آزمون یادداری، آزمون انتقال بدون تصویرسازی و با افزایش فاصله پرتاب (10 پرتاب دارت) انجام گردید. تجزیه و تحلیل داده های مرحله اکتساب با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و همچنین داده های مراحل یادداری و انتقال با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه در سطح معنی داری p£0.05 انجام شد. مطابق نتایج، اثر تعداد جلسات تمرین در مرحله اکتساب معنی دار بود، اما اثر تعامل تعداد جلسات تمرین در مرحله اکتساب با نوع تصویر سازی معنی دار نبود. همچنین، در آزمون یادداری و انتقال اثر اصلی نوع تصویر سازی معنی دار نبود. با توجه به نتایج بدست آمده استفاده از تصویرسازی ذهنی بدون توجه به نوع آن توصیه می شود.